Co powiedzieć po angielsku, gdy na przyjęciu nikogo nie znam?

Stoisz ze szklanką w ręku w obcej kuchni, a wokół ciebie rozmawiają ludzie, którzy zdają się już wszyscy dobrze się znać, tylko nie ty. Znalezienie pierwszych słów po angielsku w takiej chwili często wydaje się trudniejsze niż podczas jakiejkolwiek lekcji. A wystarczy zazwyczaj kilka sprawdzonych zdań, by nawiązać pierwszy kontakt, a potem rozmowa toczy się już niemal sama.

W tym artykule znajdziesz właśnie takie zdania: na rozpoczęcie rozmowy, na pytanie, skąd ktoś zna osobę, która organizuje przyjęcie, na pytania podtrzymujące rozmowę oraz na moment, w którym chcesz się grzecznie oddalić.

Pierwsze zdanie ma znaczenie

Najtrudniejsze zdanie to niemal zawsze to pierwsze, potem robi się łatwiej. Nie musisz być oryginalny, w zupełności wystarczy prosty, bezpośredni początek.

• "Hi, I don't think we've met. I'm Anna." (Cześć, chyba się jeszcze nie znamy. Jestem Anna.)
• "Great party, isn't it?" (Świetna impreza, prawda?)
• "Mind if I join you?" (Nie masz nic przeciwko, jeśli się przysiądę?)
• "Do you know many people here?" (Znasz tu wiele osób?)

Wszystkie cztery zdania działają, ponieważ wręcz zapraszają do odpowiedzi, nie wywierając presji na drugiej osobie, podobnie jak stałe zwroty przy zameldowaniu w hotelu.

Skąd znasz osobę, która organizuje przyjęcie?

To pytanie pada niemal zawsze, zwykle w pierwszych dwóch minutach, ponieważ stanowi naturalny wspólny punkt zaczepienia:

• "How do you know Sarah?" (Skąd znasz Sarę?)

Możliwe odpowiedzi, które warto mieć w zanadrzu:

• "We used to work together." (Kiedyś razem pracowaliśmy.)
• "We're neighbours, actually." (Właściwie jesteśmy sąsiadami.)
• "I'm a friend of her sister." (Jestem przyjacielem jej siostry.)
• "We met at university years ago." (Poznaliśmy się na uniwersytecie wiele lat temu.)

Pytania, które podtrzymują rozmowę

Gdy tylko padnie odpowiedź na pierwsze pytanie, często pojawia się krótka cisza. Te pytania pomogą ci ją pokonać:

• "So, what do you do?" (Czym się zajmujesz zawodowo?)
• "Where are you from originally?" (Skąd pochodzisz?)
• "What brought you here tonight?" (Co cię tu dziś sprowadza?)
• "Have you been to one of these before?" (Byłeś już kiedyś na takiej imprezie?)

Realistyczny fragment mógłby brzmieć tak:

Tom: Hi, I don't think we've met yet. I'm Tom.
Laura: Hi Tom, I'm Laura. Nice to meet you.
Tom: How do you know Sarah?
Laura: We used to work together, a few years back. And you?
Tom: I'm her neighbour, actually. Great party, isn't it?
Laura: It really is. So, what do you do these days?
Tom: I'm a teacher. And you?
Laura: I work in design.

Osiem linijek, ani jednego skomplikowanego zdania, a mimo to rozmowa toczy się już sama, bez potrzeby znajomości wielu słówek.

Dobry moment, by odejść

W pewnym momencie chce się grzecznie odejść, tak by nie wyglądało to nagle. I na to istnieją sprawdzone sformułowania:

• "It was really nice talking to you, I think I'll go grab another drink." (Bardzo miło mi się z tobą rozmawiało, chyba pójdę po coś jeszcze do picia.)
• "I don't want to keep you, enjoy the rest of the party!" (Nie chcę cię zatrzymywać, baw się dobrze do końca imprezy!)
• "I should probably say hi to a few other people too." (Powinienem chyba przywitać się jeszcze z kilkoma innymi osobami.)

Ważny jest ton: przyjazny, bez pośpiechu, z lekkim uśmiechem. Te zdania działają nie dlatego, że są szczególnie mądrze sformułowane, lecz dlatego, że spełniają oczekiwania, jakie w tej sytuacji po prostu istnieją w języku angielskim.

Najtrudniejsze zdanie to niemal zawsze to pierwsze, potem robi się łatwiej.

Dokładnie ta sytuacja istnieje w Norimo jako kompletny dialog

Zbudowałem Norimo, ponieważ sam zauważyłem, jak niewiele daje uczenie się list słówek na takie chwile. To, co naprawdę pomaga, to przećwiczenie takiej sytuacji wcześniej, z prawdziwym głosem, we własnym tempie. Dokładnie ta sytuacja, nieznajomość nikogo na przyjęciu, istnieje w Norimo jako kompletny dialog z nagraniem głosowym. Słyszysz obie role wypowiadane na głos, aktywnie mówisz swoją część zamiast tylko ją czytać, i dzięki temu wchodzisz wzmocniony w kolejną prawdziwą rozmowę, w której na pewno nikt nie zapisze ci wcześniej pytań.